Zwarte beer

De zwarte beer, die tot de familie van de grote beren behoort, komt tegenwoordig alleen nog maar voor in nationale parken en in volledig ongerepte gebieden in Canada, Alaska en de VS. Vroeger kwam hij op meer plaatsen voor.

Afhankelijk van de ondersoort, heeft de zwarte beer, die ook baribal wordt genoemd, een vacht, die zwartbruin, roodbruin, maar ook wezenlijk lichter kan zijn. Bij sommigen is de borst ook licht gevlekt. Hij kan 1,80 meter groot worden en 150 kilo zwaar. De vrouwtjes zijn kleiner.

Zwarte beren zijn overwegend ‘s nachts actief. Dan gaan ze op zoek naar ondermeer wortels, vruchten en noten. Ze eten echter ook kleine knaagdieren en insecten, soms zelfs aas. De reukzin is zeer goed ontwikkeld. Zwarte beren kunnen niet goed horen en zien.

In de herfst eten ze heel veel vruchten in de bosgebieden om een vetlaag te kweken, waarop ze tijdens de winterslaap, die 7-8 maanden kan duren, kunnen teren. Gedurende deze tijd daalt de lichaamstemperatuur, de frequentie van de hartslag en de ademhaling daalt ook. Vanaf mei komen de zwarte beren weer buiten.

Afgezien van de paringstijd leven de zwarte beren alleen. Na een draagtijd van ongeveer 7 maanden worden in het begin van het jaar maximaal vier jongen geboren. Zij leven lange tijd bij de moeder.

In enkele gebieden komen zowel bruine beren als zwarte beren voor. De dieren mijden elkaar. Bij een gevecht zou de zwarte beer het onderspit delven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Onderdeel van Informatie Over