Orkaan / Tyfoon

Men noemt wervelstormen alleen tropische stormen, wanneer ze minstens snelheden van 120 kilometer per uur bereiken.

Deze wervelstormen hebben in elk tropisch gebied hun eigen naam. In Amerika noemt men ze orkanen (hurricanes), in India tropische cyclonen en in China tyfoon.

De schrikbarende omvang van hun verwoestende kracht en hun afschrikwekkend vermogen zijn echter gelijk voor elk van de erdoor getroffen kustgebieden.

De Australiër Clement Wragge (1852-1922) kreeg het idee, de orkanen namen te geven. Naar men zegt, zocht hij namen uit van vrouwen, waar hij een hekel aan had. Sinds 1970 bestaat er een lijst met voornamen van afwisselend mannen en vrouwen, waarnaar alle nieuwe orkanen genoemd werden.

Voor een tropische wervelstorm is een oppervlaktetemperatuur van het zeewater nodig van minstens 27 graden Celsius.
Door verdamping ontstaan geweldige wolkenmassa’s (cumulonimbus). Toestromende wind zorgt voor een draaibeweging om een wolkenloos centrum, het oog van de storm. Op het noordelijk halfrond draait de wervelstorm tegen de klok in, in de zuidelijke hemisfeer de andere kant op. Aangezien deze draai-impuls direct boven de evenaar ontbreekt, ontstaan daar, ondanks toereikende watertemperaturen, geen wervelstormen.

De opstijgende lucht wervelt naar buiten, terwijl binnenin de lucht daalt, warmer wordt en daardoor zijn vochtigheid verliest.

Het oog van de orkaan vormt de as, waar de storm om draait en heeft een doorsnede tot 50 kilometer. De eigenlijke wervelstorm daarentegen heeft afmetingen van wel 1000 kilometer en meer.

In buien bereiken zulke stormen snelheden van meer dan 300 kilometer per uur.
Wanneer ze op het vasteland afrazen, voeren ze geweldige watermassa’s met zich mee. Wind en water samen hebben een verwoestende uitwerking op de kustgebieden.

Huizen worden, alsof ze van karton waren, omvergeblazen, vloedgolven overstromen hele gebieden en vervolgens storten de reusachtige, op bergen lijkende wolken, een ware zondvloed uit op de aardoppervlakte.

In dichtbevolkte kustgebieden in Zuidoost-Azië sterven jaarlijks honderden of duizenden mensen, en honderdduizenden verliezen hun toch al armzalige thuis.

Wanneer de stormen verder het land in komen, ebben ze relatief snel weg, omdat de hoeveelheid waterdamp daar niet aangevuld kan worden.

Het broeikaseffect heeft een bevorderende uitwerking op het ontstaan van tropische wervelstormen. Steeds grotere oppervlakten van de zeeën bereiken de gevaarlijke grens van 27 graden.
Bovendien worden de oceanen eerder warm, hetgeen er toe kan leiden, dat de stormen vóór hun eigenlijke seizoen (laat in de zomer) toeslaan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Onderdeel van Informatie Over